اجازه ندهیم به پدر یک شهید جنبش سبز توهین کنند

بریده باد قلمهای مسموم کودتاچیان که بیاری تفنگها و باتومها و کهریزکها و تجاوزات و جنایاتشان آمده تا بخیال خودشان در صفوف ملت تفرقه بیاندازند. این قلمهای مسموم تلاش دارند تا به هر طریقی شده افراد و گروهها را به کوچکترین بهانه ای هم که شده رودرروی یکدیگر قرار داده تا از محل دعوای آنها دیگران دلسرد شوند. برای اینکه لبه تیز حملات را از رهبر و سایر فرماندهان کودتا منحرف کنند هر روز یک سیبل جدید ابداع و بعنوان هدف در معرض تیر قرار می دهند. از هنرمندان و ورزشکاران گرفته تا کارمندان و افراد جزئی که چاره ای بجز اطاعت از دستور ندارند. اخیراً هم بنام جنبش سبز شروع به لجن پراکنی بر علیه پدر شهید محسن روح الامینی کرده اند. جنبش سبز نه اهل توهین است و نه اخلاق انگ زدن را دارد. جنبش سبز بزرگترین اختلافش با حکومت اعتراض به رفتار حذفی حکومت است که هر تفکر و جریان و فردی را صرفاً بجرم اینکه افکار و رفتارش مطابق با خواست حکومت نیست انگ زده و مورد توهین قرار داده و حذف می کند. . . مسلماً خونخواهی شهید محسن در وهله اول به پدرش دکتر روح الامینی بازمی گردد . . . .صبر بر اين مصيبت‌ ها، به معنای تحمل ظلم نیست. . . .دکتر روح الامینی بهترین روش را برگزیده و خونخواهی فرزندش را بر عهده نظام گذاشته و در عین حال در حضور عموم از رهبر تقاضای قصاص قاتلان فرزندش را نمود. این گوی و این میدان. رهبر بفرمایند قاتلان را پیدا کرده و قصاص نمایند.