اکنون که نظام دار و ندار خود را در این بازی مسخره باخته است، بازی ای که هرگز پیش بینی نمی کردند بدین صورت رقم بخورد، و خامنه ای تمام کارتهای خود را رو کرده است و حتی تجاوز را در دستور کار قرار داده و به اجررا درآورده است، همچون شغال زخم خورده به دنبال آن است که از اصلاح طلبان انتقام بگیرد و داستان را به نفع خود به پایان ببرد.در چنین وضعیتی چه باید کرد؟ آیا باید نشست و همچنان درگیر و گرفتار بازی های تحمیلی از سوی کودتاچیان شد؟ آیا باید همچنان به مسالمت آمیز بودن جنبش وفادار بود؟ به نظر می رسد تغییر رویه مبارزه در حال حاضر یک امر ضروری است. جنبش اکنون روزهای سرنوشت سازی را پشت سر می گذارد و هر گونه عقب نشینی و رفتار سست باعث می شود که ایندگان ما را مواخذه کنند. هر قدر هشدار دادیم و خواستیم حرکتی جدی تر به جنبش بدهیم تاکنون گوش شنوایی وجود نداشته است. آقای موسوی! از متهم شدن به انقلاب مخملی و براندازی نرم نهراسید. بگویید بله ما به دنبال انقلاب مخملی علیه دیکتاتورها و ستمگرانی هستیم که مردم را مورد شکنجه و تجاوز قرار داده اند و آراء مردم را به یغما برده اند. ما به دنبال براندازی چنین رژیمی نه تنها از نوع نرم آن بلکه از نوع سخت آن هم هستیم. بگذارید تکلیفها یکسره شود. وگرنه هر قدر شما پا پس بکشید کودتاچیان یک قدم جلوتر می آیند.امیدوارم از فردا فرمانهایی که از سوی ستاد جنبش صادر می شود خصلت انقلابی تری داشته باشد....
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)


هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر