تا به حال دقت کردهاید هنگامی که احمدینژاد برخلاف میل باطنی مجبور میشود به انتقادهای منتقدین پاسخ بدهد چگونه عمل میکند؟ روش او بسیار ساده است. او که هیچگاه پاسخ منطقی برای رفتارها و عملکرد خود ندارد، چارهای جز دستیازی به سفسطه یا به عبارت دقیقتر مغالطه ندارد. او کاری به استدلالها و مفاد انتقادهای طرح شده نداشته و بیتوجه به آنها ابتدا گزارشی باژگونه از انتقاد طرح شده ارایه مینماید به طوری که هر کس آن را شنیده یا بخواند انگشت تأیید بر نادرستی انتقاد طرح شده بگذارد. پس از طرح این گزارش باژگونه از یک انتقاد با پر رویی تمام به نقد آن میپردازد به طوری که در پایان چنین نتیجه میشود که انتقاد طرح شده از سوی یک منتقد از اساس بیپایه و بنیاد است! احمدینژاد حتی در انتقادهای رو در رو نیز چنین میکند و آشکارا دست به تحریف میزند که آخرین بار آن در مورد سخنان احمد توکلی در جلسه رأی اعتماد رخ داد. این نحوه برخورد احمدینژاد با انتقادها را میتوان در یک جمله کوتاه چنین بیان نمود: واژگون ساختن استدلالهای یک انتقاد و ارایه تصویری باژگونه از آن و سپس تاختن به این تصویر باژگونه!
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر