امشب الله اکبر میگویم که تو بشنوی ای خدا! الله اکبر امشب همزمان با اخبار 21:00

کیست که به فریاد ما برسد؟ این روزها محشری است در ایران. پاره ای این روزها را روزگار فتنه میدانند، روزگاری که حقیقت گم میشود. با همین درک روزهی سکوت میگیرند که مبادا در روزگار فتنه حقی را باطل کنند یا باطلی را حق. فریادهایی که میشوند را تعبیر به ریا و توطئه میکنند و ظلمهایی که میبینند را به خطای دیدشان نسبت میدهند. در طوفان فتنه شترهای خودشان را میچسبند و پاک فراموش میکنند دیگران را. این روزها روزگار محشر است، نه فتنه. این روزها حقیقت پیدا شده است، نه پنهان. این روزها روزگار غریو است، نه سکوت. این روزها روزگار تمیز میان حق و باطل است. چه کنیم که ضجهی مادران را نمیشوند؟ چه کنیم که فریاد دادخواهی زندانیان را نمیشنوند؟ چه کنیم که امروز به هرکس امید بسته بودیم خود را در سوراخی پنهان کرده و آفتابی نمیشود؟ چه کنیم که امروز نه جمهوریت نظام سیاسی کشور را، بلکه اعتقاد خود را، تمام داشته هایمان را در آتش دنیاپرستان میبینیم؟ چه کنیم که "الله اکبر" ها و "یا زهرا" ها نیز کارگر نمیشوند؟ کیست که به فریاد ما برسد؟ زمانی با یک "یا علی" گره ها گشاده میشد، یا یک "یا حسین" خطوط دشمن در هم میشکست، با یک "یا زهرا" فریادرسی میآمد. چه قدر آلوده شدهایم که فریادرسی نیست؟ زمانی که ظلمها بالا گرفت و مظلومین صدایشان به کسی نمیرسید؛ دوران مشروطه و دوران حکومت ستمشاهی، دستمان به دامان مراجع تقلید میافتاد. امروز کیست که به فریاد ما برسد؟