این تکنیک خاص که در زمان انتخاباتها برای نشان دادن خانمهای شل حجاب و ممنوعالتصویر که در سایر روزهای سال "اشکال پخش" تلقی میشوند، در این سریال چنان پررنگ است که بینندگان را متعجب میکند و تنها این توجیه به ذهن میرسد که شاید از آن به عنوان تاکتیکی برای بازگرداندن مخاطبان قهر کرده پس از انتخابات استفاده میشود.
جمعه شب گذشته بینندگان شبکه اول سیما شاهد سریالی بودند که از نظر استانداردهای پوشش بازیگران زن و برخی صحنهها متفاوت بود.ضرب المثل قدیمی است که می گوید، لنگه کفش در بیابان غنیمت است. حالا این ماجرای پروژه پر خرج و طولانی سریال تلویزونی "در چشم باد" است که روزگاری مدیران شبکه یک از آن به عنوان نقطه تاریکی بر دوران مدیران قبلی خود تصویر سازی می کردند، اما انگار آن قدرها هم که فکر می کردند، سیاه نبوده است.
به گزارش خبرنگار آینده، پروژه پرهزینه و طولانی "در چشم باد" که در سال 81 کلید خورد، ظرف یک سال به واسطه قلم خود مسعود جعفری جوزانی صاحب فیلمنامه ای شد در سه بخش تاریخی قیام جنگل، جنگ جهانی دوم و جنگ تحمیلی.
محوریت داستان خانواده ای است که در این سه دوره چرخش روزگار و رویدادهای مختلف رنگ و رخ آن را تغییر می دهد و آدم های مختلفی را در گذر زمان پرورش و به نمایش می گذارد.
رفت و آمد زیاد آدم های متخصص از تصویربردار گرفته تا طراح گریم و بازیگران مختلف که تست می شدند، ولی رضایت جعفری جوزانی را در بر نداشت، از زمانی به چشم آمد که انصاریان تهیه کننده باسابقه سیمافیلم به واسطه تغییرات مدیریتی در شبکه یک از این پروژه بزرگ کنار گذاشته شد تا با انتصاب کاسه ساز پروژه دچار خلل و سکته های مختلفی در طول دو ساله شود.
این دو سال آن قدر برای مدیر تازه کار شبکه یک دردناک شده بود که در به در دنبال راهکاری برای فرو نشاندن تبعات مشکلات داخلی در این سریال تلویزیونی و به راه آوردن تهیه کننده کم تجربه منصوب شده خودش بود.
معجزه ای باعث شد کاسه ساز به هوس "اخراجی ها" پروژه بزرگ تلویزیونی را رها کرده و به سینما برود، همین رفت و آمد موجب شد که اکبری، مدیر گروه حماسه و دفاع مقدس شبکه یک به همراه مسعود جعفری جوزانی تهیه کنندگان مشترک این اثر شوند، تا با این روش و حل سریع مشکلات، 50 درصد مراحل تولید باقی مانده انجام شده تا این سریال آماده پخش شود.
اکبری یکی از تهیه کنندگان این سریال، 20 مرداد 87 در مصاحبه با جام جم وعده داد بود که این سریال در پاییز همان سال روی آنتن می رود، ولی حکایت دردسرهای این پروژه بزرگ همچنان برای شبکه یک ادامه داشت تا تابستان 88 فرا رسید.
آن روزی که این اثر جذاب در شبکه یک کلید خورد، شاید جعفری جلوه و فرجی، مدیر شبکه و مدیر فیلم و سریال آن تصور نمیکردند روزی این سریال نقش یک مسکن برای مخاطبان قهر کرده صداوسیما را بازی می کند.
حتی برازش، مدیر کم تجربه شبکه یک که با تغییر تهیه کننده این سریال وضعی درست کرده بود که دیگر خودش هم امیدی به عاقبت به خیری آن نداشت. فکر نمی کرد روزی برسد که در "چشم باد" بتواند همزمان از هنر کارگردان خود و باکس پخش جمعه شب های شبکه یک به عنوان وسیله برای آشتی صداوسیما با مخاطبان سراسری خود کارایی داشته باشد.
واقعیت این است که سریالی که روزگاری به عنوان نقطه تاریکی در مدیریت برخی به حساب می آمد و تغییرات در آن حتی مسعود جعفری جوزانی را کلافه کرده بود، در موقعیتی خاص با اختیارات ویژه به نمایش در آمد تا نشان دهد کار دنیا نشد ندارد!!
یکی از این اختیارات ویژه، گریم و آرایش ویژه بازیگران زن و مرد این سریال بوده که با توجه به شرایطی که کارگردان از زمان لاریجانی داشته و تا حال ادامه پیدا کرده ، نشان از یک موقعیت ویژه برای این سریال داشته که حتی تغییر رئیس سازمان هم خللی در آن به جود نیاورده بود.
این تکنیک خاص که در زمان های انتخابات ها برای نشان دادن خانم های شل حجاب و ممنوع التصویر که در سایر زمان های سال به اصطلاح معروف "اشکال پخش" تلقی می شوند، در این سریال چنان پررنگ دیده میشود که بینندگان همیشگی سیما را متعجب میکند و تنها این توجیه به ذهن میرسد که شاید از آن به عنوان تاکتیکی برای بازگرداندن مخاطبان قهر کرده پس از انتخابات استفاده میشود.
البته از حق نباید گذشت که دیالوگ های این مجموعه زیبا، اثرگذار و جذاب که مشخص است با حوصله وصف ناپذیری انتخاب و با تصاویر زیبا از محیط سرسبز جنگل همراه شده، در سایه امتیاز استفاده از جذابیت های بصری تا حد شکستن تابوهای آرایشی و گریم بازیگران زن در شبکه های تلویزیونی کشورمان قصد آشتی دوباره صداوسیما را با مخاطب دارد.
این موضوع به قدری قابل لمس و آشکار است که نمی توان مقیاسی برای انطباق وضعیت پیش آمده در سریال یا مجموعه های بزرگ دیگری پیدا کرد و بی شک با سخت گیری های شدیدی که تا پیش از انتخابات روی تله فیلم ها و سریال های تلویزیونی به صورت کم رنگ کردن صورت بانوان و زوم شدن روی صورت اعمال شده بود، مشخص است در اصطلاح فتیله سانسور کمی پایین کشیده شده تا مردم به سوی تلویزیون گرایشی مثبت پیدا کنند.
البته در این میان اثر زیبا و جذاب مسعود جعفری جوزانی ثابت کرد چرا دقت و حوصله برشمرده را می پسندیده و نمی توانسته با روحیه "بزن در رو" و "سرهم بندی" در این مدت طولانی کار کند و حالا می توان نتیجه کار استاندارد و بدون عجله وی را روی آنتن دید و لذت برد.
حضور بازیگران جوان و کم تجربه نکته ای است که بازیگردانی جالب جعفری جوزانی را به نمایش می گذارد که در آینده نگاه های بیشتری را به خود جلب می کند.
البته در این میان باید حق تماشا کردن و نقد را به مخاطب داد تا در پایان پخش این مجموعه بزرگ به عنوان قاضی اصلی برای آن حکم کند!
جمعه شب گذشته بینندگان شبکه اول سیما شاهد سریالی بودند که از نظر استانداردهای پوشش بازیگران زن و برخی صحنهها متفاوت بود.ضرب المثل قدیمی است که می گوید، لنگه کفش در بیابان غنیمت است. حالا این ماجرای پروژه پر خرج و طولانی سریال تلویزونی "در چشم باد" است که روزگاری مدیران شبکه یک از آن به عنوان نقطه تاریکی بر دوران مدیران قبلی خود تصویر سازی می کردند، اما انگار آن قدرها هم که فکر می کردند، سیاه نبوده است.
به گزارش خبرنگار آینده، پروژه پرهزینه و طولانی "در چشم باد" که در سال 81 کلید خورد، ظرف یک سال به واسطه قلم خود مسعود جعفری جوزانی صاحب فیلمنامه ای شد در سه بخش تاریخی قیام جنگل، جنگ جهانی دوم و جنگ تحمیلی.
محوریت داستان خانواده ای است که در این سه دوره چرخش روزگار و رویدادهای مختلف رنگ و رخ آن را تغییر می دهد و آدم های مختلفی را در گذر زمان پرورش و به نمایش می گذارد.
رفت و آمد زیاد آدم های متخصص از تصویربردار گرفته تا طراح گریم و بازیگران مختلف که تست می شدند، ولی رضایت جعفری جوزانی را در بر نداشت، از زمانی به چشم آمد که انصاریان تهیه کننده باسابقه سیمافیلم به واسطه تغییرات مدیریتی در شبکه یک از این پروژه بزرگ کنار گذاشته شد تا با انتصاب کاسه ساز پروژه دچار خلل و سکته های مختلفی در طول دو ساله شود.
این دو سال آن قدر برای مدیر تازه کار شبکه یک دردناک شده بود که در به در دنبال راهکاری برای فرو نشاندن تبعات مشکلات داخلی در این سریال تلویزیونی و به راه آوردن تهیه کننده کم تجربه منصوب شده خودش بود.
معجزه ای باعث شد کاسه ساز به هوس "اخراجی ها" پروژه بزرگ تلویزیونی را رها کرده و به سینما برود، همین رفت و آمد موجب شد که اکبری، مدیر گروه حماسه و دفاع مقدس شبکه یک به همراه مسعود جعفری جوزانی تهیه کنندگان مشترک این اثر شوند، تا با این روش و حل سریع مشکلات، 50 درصد مراحل تولید باقی مانده انجام شده تا این سریال آماده پخش شود.
اکبری یکی از تهیه کنندگان این سریال، 20 مرداد 87 در مصاحبه با جام جم وعده داد بود که این سریال در پاییز همان سال روی آنتن می رود، ولی حکایت دردسرهای این پروژه بزرگ همچنان برای شبکه یک ادامه داشت تا تابستان 88 فرا رسید.
آن روزی که این اثر جذاب در شبکه یک کلید خورد، شاید جعفری جلوه و فرجی، مدیر شبکه و مدیر فیلم و سریال آن تصور نمیکردند روزی این سریال نقش یک مسکن برای مخاطبان قهر کرده صداوسیما را بازی می کند.
حتی برازش، مدیر کم تجربه شبکه یک که با تغییر تهیه کننده این سریال وضعی درست کرده بود که دیگر خودش هم امیدی به عاقبت به خیری آن نداشت. فکر نمی کرد روزی برسد که در "چشم باد" بتواند همزمان از هنر کارگردان خود و باکس پخش جمعه شب های شبکه یک به عنوان وسیله برای آشتی صداوسیما با مخاطبان سراسری خود کارایی داشته باشد.
واقعیت این است که سریالی که روزگاری به عنوان نقطه تاریکی در مدیریت برخی به حساب می آمد و تغییرات در آن حتی مسعود جعفری جوزانی را کلافه کرده بود، در موقعیتی خاص با اختیارات ویژه به نمایش در آمد تا نشان دهد کار دنیا نشد ندارد!!
یکی از این اختیارات ویژه، گریم و آرایش ویژه بازیگران زن و مرد این سریال بوده که با توجه به شرایطی که کارگردان از زمان لاریجانی داشته و تا حال ادامه پیدا کرده ، نشان از یک موقعیت ویژه برای این سریال داشته که حتی تغییر رئیس سازمان هم خللی در آن به جود نیاورده بود.
این تکنیک خاص که در زمان های انتخابات ها برای نشان دادن خانم های شل حجاب و ممنوع التصویر که در سایر زمان های سال به اصطلاح معروف "اشکال پخش" تلقی می شوند، در این سریال چنان پررنگ دیده میشود که بینندگان همیشگی سیما را متعجب میکند و تنها این توجیه به ذهن میرسد که شاید از آن به عنوان تاکتیکی برای بازگرداندن مخاطبان قهر کرده پس از انتخابات استفاده میشود.
البته از حق نباید گذشت که دیالوگ های این مجموعه زیبا، اثرگذار و جذاب که مشخص است با حوصله وصف ناپذیری انتخاب و با تصاویر زیبا از محیط سرسبز جنگل همراه شده، در سایه امتیاز استفاده از جذابیت های بصری تا حد شکستن تابوهای آرایشی و گریم بازیگران زن در شبکه های تلویزیونی کشورمان قصد آشتی دوباره صداوسیما را با مخاطب دارد.
این موضوع به قدری قابل لمس و آشکار است که نمی توان مقیاسی برای انطباق وضعیت پیش آمده در سریال یا مجموعه های بزرگ دیگری پیدا کرد و بی شک با سخت گیری های شدیدی که تا پیش از انتخابات روی تله فیلم ها و سریال های تلویزیونی به صورت کم رنگ کردن صورت بانوان و زوم شدن روی صورت اعمال شده بود، مشخص است در اصطلاح فتیله سانسور کمی پایین کشیده شده تا مردم به سوی تلویزیون گرایشی مثبت پیدا کنند.
البته در این میان اثر زیبا و جذاب مسعود جعفری جوزانی ثابت کرد چرا دقت و حوصله برشمرده را می پسندیده و نمی توانسته با روحیه "بزن در رو" و "سرهم بندی" در این مدت طولانی کار کند و حالا می توان نتیجه کار استاندارد و بدون عجله وی را روی آنتن دید و لذت برد.
حضور بازیگران جوان و کم تجربه نکته ای است که بازیگردانی جالب جعفری جوزانی را به نمایش می گذارد که در آینده نگاه های بیشتری را به خود جلب می کند.
البته در این میان باید حق تماشا کردن و نقد را به مخاطب داد تا در پایان پخش این مجموعه بزرگ به عنوان قاضی اصلی برای آن حکم کند!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر